1-

در 14 ژانويه 2004، رئيس جمهور آمريكا جرج دبليو بوش آینده ای از اكتشاف فضائي ارائه كرد، طرحي براي ماموريت هاي سرنشين دار به ماه تا سال 2020.ابتدا قرار است يك ماموريت بدون سرنشين اولیه ، مدارگرد شناسائي كننده، كه برنامه ريزي شده است تا سال 2008 پرتاب شود.  LRO موظف به گرفتن عكسهاي با دقت بالا از سطوح ماه است. مشاهده گر دهانه ها و ماهواره ای حساس بنام LCROSS كه اطلاعاتي از احتمال وجود آب در دهانه ها را بررسي خواهد كرد.

2-

چين يك طرح های جاه طلبانه اي را اظهار كرده است براي اكتشاف ماه و حصول اطلاعاتي از معادن آن، بويژه جستجوي ايزوتوپ هليم -3 براي استفاده بعنوان منابع انرژي مورد نياز در زمين. چين طرحي براي مدارگرد بدون سرنشين در 2007 دارد و در حال بستن قراردادی با روسیه است  تا بر طبق آن فضانوردان قبل از سال 2020 در ماه فرود آيند.

3-

ژاپن چندين طرح براي ماموريت هاي ماه دارد، با طرح هائي در سال 2007 و طرح  LUNAR-A در سال 2010، آژانس فضائي ژاپن JAXA طرح يك ماه نشين سرنشين دار براي حدود 2020 دارد كه سردسته ماه نشين ها تا سال 2030 خواهد بود، هر چند بودجه اي براي این طرح هنوز موجود نيست.

4-

هندوستان انتظار دارد كه بتواند چاندريان را پرتاب كند، يك مدارگرد بدون سرنشين، در سال 2008. سازمان تحقيقات فضائي هندوستانISRO ضمنا طرحي را طراحی كرده است كه شامل مجموعه پرتابه هاي فضائي سرنشين دار براي دهه بعدي است طرحي براي ارسال انسان  به فضا تا سال  2014و براي قدم گذاشتن انسان در ماه تا سال .2020

5- روسيه ضمنا اعلام كرده است كه پروژه متوقف شده لونا( Luna-Glob) را ادامه مي دهد، يك مدار گرد به همراه سرنشين كه در 2012 پرتاب خواهد شد.

6-

آلمان نيز در مارس 2007 اعلام کرد مدارگرد ماه را بنام LEO تا 2012 پرتاب خواهد كرد.

7- در 1990 ژاپن، سفینه ای به ماه فرستاد، و بعنوان سومين كشوري مطرح شد كه سفينه اش به دور ماه گشت. فضا پيما يك كاوش گر را در مدار ماه رها ساخت، اما موفقیت آمیز نبود، به اين وسيله از پيشرفت علوم مربوط به ماموريت به ماه باز ماند.

8-

ناسا كلمنتين را با هدف ماه در سال 1994پرتاب كرده بود ، و همچنين كاشف و معدن ياب ماه را در 1998.

9-

آژانس فضائي اروپا يك مدار گرد كاوشگر ماه بنام SMART1  را كه ارزان قيمت بود در 27 سپتامبر 2003 پرتاب كرد. هدف اوليه اسمارت يك تهيه عكسهاي سه بعدي با اشعه ايكس و مادون قرمز از سطح ماه بود. اسمارت يك در 15 نوامبر 2004 وارد مدار ماه شد و تا 3 سپتامبر 2006 به مشاهدات خود ادامه داد، تازمانيكه كه براي مطالعه اثر ناشي از كوبيده شدن به سطح ماه سقوط کرد.

10- جنگ سرد بين ايالات متحده و اتحاد جماهير شوروي به كانون  مسابقه براي كشف ماه بدل شده بود. قدم بزرگ بعدي در نظر سياستمداران در آمريكا ( و بطور كلي در غرب) پا نهادن انسان به كره ماه در سال 1969 بود. از سوي ديگر، بسياري از گام هاي مهم دانش، مانند اولين عكسبرداري از سوي غير قابل رويت ماه در 1959 ، حاصل تلاش جماهير شوروي بود.

11-

اولين کاوش گر بدون سرنشین توسط شوروي بنام لونا2 به ماه رسيد، كه البته فرود سختي داشت( در 14 سپتامبر 1959). از آنسوي غير قابل رويت ماه براي اولين بار در7 اکتبر 1959 به وسیله ی لونا 3 عکس برداری شد. در پي اين موفقيت شوروي، رئيس جمهور آمريكا جا اف كندي پيشنهاد فرود انسان به ماه را ارائه كرد. ايشان در سخنراني كه در كنگره در 25 مي 1961 داشت چنين گفت:

"ابتدا، معتقد بودم كه اين ايالت بايد قبل از اينكه اين دهه به اتمام برسد خودش را به اهداف مورد نظر برساند، يعني انسان در ماه فرود آيد و به سلامتي به زمين بازگردد. مهم این نیست يك پروژه به تنهائي در اين دوره مي خواهد برانگيزنده احساسات نوع بشر باشد، بلكه مهم اينست كه اكتشافات طويل المدت فضائي ادامه يابد."

12-روس ها همچنان پیش تاز بودند. لونا 9 اولین سفینه ای بود که توانست به آرامی روی سطح ماه فرود بیاید و اثبات کند که می توان روی سطح ماه فرود آمد زیرا تا پیش از آن تصور می شد که روی سطح ماه لایه ی ضخیمی از غبار نرم وجود دارد. لونا 10 نیز نخستین مدارگرد ماه بود.

یکی از مشکلات اساسی در سفر به ماه چگونگی بازگشت به زمین بود. کپسول بزرگ سرنشینان می بایست دمای زیادی را تحمل می کرد. برای اولین بار آمریکا توانست این مشکل را در تونل های باد حل کند.

در دسامبر 1968 سه فضانورد آپولو 8 موفق شدند برای نخستین بار آن سوی ماه را با چشم خود ببینند( تا قبل از آن تنها عکس هایی از سمت دیگر ماه موجود بود). نیل آرمسترانگ اولین انسانی بود که بر روی سطح ماه قدم گذاشت(20 جولای 1969 ماموریت آپولو 11)  اولین رباتی که بر سطح ماه فرود آمد سفینه ی لونوخود 1 بود که در سال 1970 بر سطح ماه فرود آمد. آخرین انسانی که تا به امروز روی سطح ماه گام گذاشته است یوجین سرنان بود در ماموریت آپولو 17 بود.( سال 1972)

ماموریت های لونا 16و20و24  و همچنین آپولو 11 تا 17 (به جز 13 که به ماه نرفت) سنگ های ماه را به زمین آورده اند.

از نیمه ی دهه ی 1960 تا نیمه ی 1970 در مجموع 65 فرود روی سطح ماه انجام شد. اما بعد از لونا 24 در سال 1976 ماموریت های فرود روی سطح ماه قطع شد. روسیه به سیاره زهره و ساخت ایستگاه میر و آمریکا به مریخ و دیگر سیارات پرداخت.